دعا این نیست که وقتی چیزی خواستیم یا مشکلی برایمان پیش آمد بریم سراغش وبا خدا ارتباط برقرار برقرار کنیم دعاخواندن خداست قبل از اینکه خواستن چیزی باشد .البته ما فقیریم و روزدهنده خداست وباید هر چه می خواهیم از او بخواهیم . فلسفه دعا خواندنن ارتباط بامعبود است. هر چه ارتباط عابد ومعبود قویتر باشد انسان قوی تر می شود و برای رسیدن به کمال عطش بیشتری پیدا می کند.اگر این ارتباط دو طرفهتقویت شود انسان به راحتی  می تواند روبه روی مشکلات بایستد و در تمامی مراحل موفق شود. متاسفانه خیلی ها خیال می کنند دعا برای آدم هایی است کهبیکارند و چون وقت آزاد دارند با خدا راز و نیاز می کنند در صورتی که این حرف ها کاملا اشتباه است. ما به دنیا آمده ایم تا خدا رابهتر بشناسیم  وبا او رازو نیاز کنیم .این کار یکی از اصلی ترین وظایف هر انسان مومن و متدین است .این را هم باید بدانیم که دعا کردن نباید لقمه زبان انسان باشد. در حکمت   337 نهج البلاغه از امام علی (ع) آمده:کسی که دعا می کند ولی نشسته و کاری انجام نمی دهد مثل تیر اندازی است که تیر دارد ولی کمان ندارد.پس اصل  دعا ارتباط با معبود است.